Studia lub praktyka za granicą z Erasmus+: przewodnik krok po kroku dla studentów

• Krok 1: sprawdź, czy możesz wziąć udział
• Krok 2: wybierz studia albo praktykę
• Krok 3: przejdź rekrutację na swojej uczelni
• Krok 4: podpisz porozumienie o programie zajęć
• Krok 5: poznaj zasady stypendium
• Praktyka dla świeżo upieczonych absolwentów
• Przed wyjazdem
• W skrócie

⇑Krok 1: sprawdź, czy możesz wziąć udział

Z mobilności w ramach Erasmus+ mogą korzystać studenci studiów krótkiego cyklu, studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz doktoranci. Warunkiem jest nauka na uznawanym kierunku w uczelni, która uczestniczy w programie Erasmus+. Pobyt za granicą musi pasować do studiowanego kierunku: semestr za granicą powinien przynieść zajęcia, które można zaliczyć na poczet studiów, a praktyka powinna być związana z dziedziną studiów.

Te warunki opisuje strona Komisji Europejskiej o studiach za granicą z Erasmus+. Szczegółowe zasady zawiera Przewodnik po programie Erasmus+; 9 listopada 2026 roku aktualne było nadal wydanie na rok 2026 (wersja 1 z 12 listopada 2025 roku).

⇑Krok 2: wybierz studia albo praktykę

Są dwie główne formy wyjazdu i można je ze sobą łączyć:

• Studia: od 2 miesięcy (albo jednego okresu akademickiego) do 12 miesięcy na uczelni partnerskiej.
• Praktyka: od 2 do 12 miesięcy w firmie lub innej organizacji za granicą, bez wliczania czasu podróży.
• Krótki pobyt łączony: od 5 do 30 dni za granicą w połączeniu z częścią online.

Na każdym stopniu studiów (licencjat, magisterium, doktorat) przysługuje łącznie do 12 miesięcy za granicą, niezależnie od liczby wyjazdów. Na jednolitych studiach magisterskich, takich jak medycyna czy architektura, limit wynosi 24 miesiące.

⇑Krok 3: przejdź rekrutację na swojej uczelni

Środki z Erasmus+ trafiają do uczelni, a nie do poszczególnych studentów, i każda instytucja sama wybiera uczestników. Musi robić to w sposób uczciwy i przejrzysty, ale kryteria i terminy ustala się lokalnie. W praktyce studenci zwykle przeglądają listę uczelni partnerskich dostępnych na swoim wydziale, sprawdzają wymagania językowe i składają wniosek w biurze współpracy międzynarodowej lub biurze Erasmus+ w wewnętrznym terminie.

W przypadku studiów uczelnia docelowa musi być jedną z instytucji partnerskich twojej uczelni. Organizację przyjmującą na praktykę zwykle trzeba znaleźć samodzielnie. Strona Komisji o praktykach za granicą wskazuje portal Erasmus Intern z ofertami firm oraz biuro na twojej uczelni.

⇑Krok 4: podpisz porozumienie o programie zajęć

Przed wyjazdem ty, twoja uczelnia macierzysta i instytucja przyjmująca podpisujecie porozumienie o programie zajęć (learning agreement). Zawiera ono listę zajęć lub zadań na praktyce, które zrealizujesz za granicą, i określa, w jaki sposób zostaną uznane. Po powrocie instytucja przyjmująca wystawia wykaz zaliczeń (transcript of records), a uczelnia macierzysta musi uznać punkty uzgodnione w porozumieniu i zaliczyć je na poczet studiów. Otrzymujesz też Kartę Studenta Erasmusa+, która wyjaśnia twoje prawa i obowiązki.

W ramach Erasmus+ nie płacisz na uczelni przyjmującej czesnego, opłat wpisowych ani egzaminacyjnych, ani opłat za dostęp do laboratoriów czy bibliotek. Mogą jednak obowiązywać drobne opłaty, na przykład za ubezpieczenie lub członkostwo w organizacji studenckiej.

⇑Krok 5: poznaj zasady stypendium

Stypendium Erasmus+ to dofinansowanie kosztów podróży i utrzymania, wypłacane za pośrednictwem uczelni po podpisaniu z nią umowy finansowej. Zgodnie z Przewodnikiem po programie na rok 2026 narodowe agencje ustalają miesięczne stawki dla pobytów długoterminowych w trzech przedziałach:

• od 292 do 606 EUR przy wyjeździe do kraju o podobnych kosztach życia;
• od 348 do 674 EUR przy wyjeździe do kraju o wyższych kosztach życia;
• od 225 do 550 EUR przy wyjeździe do kraju o niższych kosztach życia.

Przewodnik dzieli kraje na trzy grupy. Do grupy 1 należą m.in. Niemcy, Francja, Włochy, Holandia i Szwecja; do grupy 2 Hiszpania, Portugalia, Czechy i Grecja; do grupy 3 Polska, Węgry, Rumunia i Chorwacja. Studenci na praktykach otrzymują dodatkowo 150 EUR miesięcznie, a studenci z mniejszymi szansami dodatkowo 250 EUR miesięcznie. Dokładną stawkę ustalają narodowa agencja i uczelnia.

⇑Praktyka dla świeżo upieczonych absolwentów

Na praktykę Erasmus+ można wyjechać także po ukończeniu studiów. Zasada dotyczy terminów: uczelnia musi zakwalifikować kandydata w ostatnim roku studiów, a praktykę trzeba odbyć i zakończyć w ciągu roku od uzyskania dyplomu. Na ostatnim roku oznacza to złożenie wniosku przed ukończeniem studiów, nawet jeśli praktyka zaczyna się później. Szczegółowo opisujemy tę ścieżkę w przewodniku o praktykach za granicą, także po studiach (po angielsku).

⇑Przed wyjazdem

Erasmus+ oferuje także Online Language Support, czyli pomoc w nauce języka, w którym studiujesz lub pracujesz. Osoby z problemami zdrowotnymi lub niepełnosprawnością powinny zapytać koordynatora Erasmus+ o dodatkowe dofinansowanie. Więcej o wyborze uczelni partnerskiej piszemy w artykule o studiach za granicą z Erasmus+ (po angielsku).

⇑W skrócie

Studenci Erasmus+ mogą studiować lub odbywać praktyki za granicą od 2 do 12 miesięcy na każdym stopniu studiów, nie płacą czesnego w instytucji przyjmującej, a punkty są uznawane na podstawie porozumienia o programie zajęć. Rekrutację i terminy ustala macierzysta uczelnia, dlatego najpierw warto skontaktować się z jej biurem Erasmus+. Świeżo upieczeni absolwenci mogą wyjechać na praktykę, jeśli zostaną zakwalifikowani na ostatnim roku i zakończą ją w ciągu roku od uzyskania dyplomu.