Na publicznej uczelni płacisz za punkt ECTS tyle co Hiszpanie – na grado w 2024/25 średnio od 11,95 € w Galicji do 19,29 € w Nawarze. Masz do wyboru 91 uniwersytetów, w tym 50 publicznych, i ponad 800 programów w całości lub częściowo po angielsku, a z polską maturą nie potrzebujesz homologacji świadectwa. Sprawdź, czym jest akredytacja UNEDasiss, ile wydasz miesięcznie w Madrycie i jak dorobić w trakcie studiów.

Hiszpania ma duży i zróżnicowany rynek uczelni. Według SEPIE – agencji rządowej, która promuje hiszpańskie studia za granicą – działa tu 91 uniwersytetów: 50 publicznych i 41 prywatnych. Razem mają 1111 wydziałów i szkół, 594 instytuty badawcze i 61 szkół doktorskich.
Poza uniwersytetami są też wyspecjalizowane szkoły biznesu, inżynierskie i artystyczne. Uczelnie publiczne podlegają wspólnotom autonomicznym (comunidades autónomas), czyli regionom – to one ustalają m.in. ceny studiów.
Oficjalną listę uczelni i kierunków znajdziesz w rejestrze ministerstwa RUCT oraz w wyszukiwarce QEDU („Qué estudiar y dónde en la universidad”).
Hiszpania działa w systemie bolońskim, ale licencjat jest tu dłuższy niż w Polsce:
Część studiów magisterskich to tzw. másteres habilitantes – dają uprawnienia do zawodu regulowanego (np. nauczyciela czy adwokata). Rok akademicki startuje jesienią.
Hiszpania – kierunki I stopnia
Hiszpania – kierunki studiów jednolitych
Hiszpania – kierunki magisterskie II stopnia
Hiszpania – kierunki studiów doktoranckich
Zwykle składasz wniosek bezpośrednio na uczelnię, a w niektórych regionach – przez wspólny regionalny system (preinscripción).
Z polską maturą nie potrzebujesz homologacji świadectwa – matura z państwa UE jest traktowana jak hiszpańskie Bachillerato. Potrzebujesz za to akredytacji UNEDasiss – dokumentu, który przelicza twoje oceny na hiszpańską skalę. W cyklu 2026 wniosek o akredytację można było złożyć online od 4 lutego do 1 grudnia.
Ze świadectwem spoza UE (i spoza krajów, które mają z Hiszpanią umowę) trzeba najpierw złożyć w ministerstwie edukacji wniosek o homologację – uznanie świadectwa za równoważne z Bachillerato. Na czas procedury UNEDasiss może wydać akredytację warunkową, jeśli uczelnia ją przyjmuje.
Termin na uczelnie publiczne: UNEDasiss podaje, że na rok 2026/27 kandydaci zagraniczni składali wnioski do 7 lipca 2026 r. Większość uczelni publicznych zamyka preinscripción na początku lipca, ale niektóre mają inne terminy – sprawdź je na stronie wybranej uczelni. Jeśli pochodzisz spoza UE i potrzebujesz wizy, zacznij wcześniej: wniosek wizowy składa się co najmniej dwa miesiące przed startem studiów (patrz: Pobyt – formalności).
Na studia II stopnia zgłaszasz się bezpośrednio na uczelnię z dyplomem licencjata. Homologacja zagranicznego dyplomu w ministerstwie jest potrzebna dopiero wtedy, gdy chcesz wykonywać w Hiszpanii zawód regulowany.
Hiszpańscy maturzyści zdają egzamin PAU. Ty jako kandydat z UE nie musisz – średnia z matury po przeliczeniu przez UNEDasiss daje ci podstawę wyniku rekrutacyjnego (nota de admisión).
Na oblegane kierunki warto jednak podnieść wynik – nawet o 4 punkty. Możesz zdać PCE (Pruebas de Competencias Específicas) w UNED albo przystąpić do części dodatkowej PAU na hiszpańskiej uczelni publicznej. Liczą się dwie najlepsze oceny z przedmiotów, które na danym kierunku mają największą wagę.
PCE w 2026 r.: zapisy od 16 marca do 28 kwietnia, egzaminy w Hiszpanii 25–29 maja. Sesja wrześniowa: zapisy od 1 do 22 lipca, egzaminy 2–8 września.
Główny język wykładowy to hiszpański. W Katalonii, Walencji, Galicji czy Kraju Basków część zajęć może być też w języku regionalnym – sprawdź to w opisie kierunku. Znajomość hiszpańskiego potwierdzisz np. certyfikatem DELE, który w Polsce zdasz m.in. w Instytucie Cervantesa w Warszawie i Krakowie.
Według SEPIE uczelnie mają ponad 800 programów prowadzonych w całości lub częściowo po angielsku – najwięcej na studiach magisterskich. Tu uczelnia zwykle poprosi o IELTS albo TOEFL. Nawet jeśli studiujesz po angielsku, hiszpański bardzo przyda ci się na co dzień.
Jako obywatel UE nie potrzebujesz wizy – wjeżdżasz na dowód osobisty lub paszport. Jeśli zostajesz dłużej niż 3 miesiące, musisz zarejestrować pobyt. Dostajesz wtedy zaświadczenie o rejestracji obywatela UE (certificado de registro de ciudadano de la Unión) z numerem NIE – przyda się przy wynajmie, w banku i przy pracy.
Ubezpieczenie zdrowotne: jeśli jesteś ubezpieczony w Polsce, weź Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ).
Studenci spoza UE/EOG, którzy przyjeżdżają na dłużej niż 90 dni, potrzebują zezwolenia na pobyt w celu studiów (autorización de estancia de larga duración por estudios) i wizy studenckiej. Wniosek składają w konsulacie Hiszpanii w kraju zamieszkania co najmniej dwa miesiące przed startem studiów; kto przebywa już legalnie w Hiszpanii, składa go w urzędzie ds. cudzoziemców w prowincji, w której będzie studiować. Potrzebne są m.in. paszport ważny co najmniej rok, decyzja o przyjęciu z potwierdzeniem opłaty rejestracyjnej, zaświadczenie lekarskie, zaświadczenie o niekaralności (przy pobycie dłuższym niż pół roku), ubezpieczenie zdrowotne o zakresie zbliżonym do hiszpańskiej publicznej służby zdrowia i środki w wysokości 100% IPREM (hiszpańskiego wskaźnika dochodowego) na każdy miesiąc – mniej, jeśli z góry opłacisz zakwaterowanie. Przy pobycie dłuższym niż pół roku trzeba w ciągu miesiąca od przyjazdu osobiście złożyć wniosek o kartę cudzoziemca (TIE). Zezwolenie jest ważne przez cały okres studiów. Uwaga: strona ministerstwa nie podaje IPREM w euro, a jego wysokość zmienia się wraz z budżetem państwa – przed złożeniem wniosku sprawdź aktualną kwotę w konsulacie.
Na uczelniach publicznych płacisz za każdy punkt ECTS, a cenę ustala region. Według ministerstwa nauki średnia cena punktu na studiach grado w 2024/25 wynosiła od 11,95 € w Galicji (i 12,34 € w Asturii, 12,50 € na Wyspach Kanaryjskich, 12,62 € w Andaluzji) do 19,29 € w Nawarze (18,55 € w Madrycie, 18,15 € w Katalonii). Study in Europe szacuje, że rok licencjatu kosztuje ok. 700–1700 €, a magisterium ok. 1000–3500 €.
Przykład: na Universidad Complutense w Madrycie punkt ECTS przy pierwszym podejściu do przedmiotu kosztuje w 2026/27 od 16,92 € do 20,68 €. Na start dochodzi 27,54 € za założenie teczki i 6,11 € opłaty administracyjnej. Powtarzany przedmiot jest dużo droższy – już za drugim razem 40,02–48,03 € za punkt.
Na studiach II stopnia średnia cena w 2024/25 to 15,76 € za punkt na másteres habilitantes i 30,04 € na pozostałych. Obywatele UE płacą tyle co Hiszpanie.
Studenci spoza UE bez rezydencji w Hiszpanii płacą na wielu uczelniach więcej – a zezwolenie na pobyt w celu studiów nie jest rezydencją. Na Complutense płacą np. cenę czwartego podejścia do przedmiotu na grado i trzeciego na máster. Na Universidad Carlos III de Madrid (UC3M) punkt ECTS na licencjacie kosztuje ich w 2026/27 113,71–136,44 €. Niektóre uczelnie liczą zwykłą cenę studentom z krajów, z którymi mają umowy – zapytaj na uczelni.
Uczelnie prywatne są dużo droższe – nawet do 20 000 € rocznie.
Koszty życia mocno zależą od miasta. Study in Europe podaje, że w Madrycie i Barcelonie student wydaje ok. 1000–1200 € miesięcznie, a w mniejszych miastach ok. 700–900 €.
Najczęściej wybierasz między:
Miejsca w akademikach szybko się kończą, więc pytaj o nie w biurze uczelni zaraz po przyjęciu na studia.
Studenci z zagranicy mogą korzystać z kilku źródeł wsparcia:
Zacznij od działu międzynarodowego wybranej uczelni i strony SEPIE.
Jako obywatel UE masz takie same prawa na rynku pracy jak Hiszpanie – możesz pracować w trakcie studiów bez zezwoleń. Do umowy potrzebujesz numeru NIE i numeru ubezpieczenia społecznego.
Studenci spoza UE/EOG z zezwoleniem na pobyt w celu studiów mogą pracować do 30 godzin tygodniowo – na etacie albo na własny rachunek, bez osobnego pozwolenia na pracę, bo prawo do pracy wynika z samego zezwolenia. Praca musi dać się pogodzić ze studiami i jest ograniczona do wspólnoty autonomicznej, w której studiujesz (oraz pobliskich miejscowości w sąsiednim regionie). Jeśli przekroczysz 30 godzin, możesz stracić zezwolenie.
Najłatwiej o pracę w gastronomii i turystyce, zwłaszcza w sezonie. Przy pracy dorywczej hiszpański jest praktycznie niezbędny. Zajrzyj też do biura karier swojej uczelni.
Źródła: Komisja Europejska – Study in Europe (education.ec.europa.eu/study-in-europe), Eurostat, oficjalne portale krajowe i urzędy ds. studiów i pobytu, Eurodesk, enic-naric.net, studentnews.eu. Stan na wrzesień 2026 r.