Na uniwersytetach publicznych studenci z UE za naukę nie płacą – dopóki mieszczą się w regulaminowym czasie studiów plus dwa semestry. Po tym czasie płaci się 363,36 € za semestr. Zwolnienie albo zwrot opłaty jest możliwy w szczególnych przypadkach, m.in. dla uczestników programów wymiany i niektórych stypendystów.
Studenci spoza UE płacą zwykle 751,92 € za semestr.
Każdy student płaci natomiast 25,20 € za semestr – to składka samorządu studenckiego ÖH razem z ubezpieczeniem od następstw nieszczęśliwych wypadków.
Uczelnie nauk stosowanych (FH) mogą pobierać czesne, a uczelnie prywatne i pedagogiczne ustalają opłaty same. Kwotę sprawdzisz na stronie wybranej uczelni.
Opłaty ustala każda wspólnota osobno, a obywatele UE płacą tyle co Belgowie.
Flandria (2026/27): 305,40 € plus 14,60 € za każdy punkt ECTS, czyli 1181,40 € za pełny rok (60 ECTS). Stypendyści płacą 139,40 €, a osoby tuż powyżej progu stypendialnego – 623,40 € (stawki UGent; kwotę 1181,40 € podaje też Uniwersytet w Antwerpii).
Wspólnota Francuska (2026/27): opłata (minerval) zależy od dochodów rodziny: pełna stawka to 1194 €, pośrednia 835 €, przy skromnych dochodach 374 €, a stypendyści nie płacą nic. Pełną stawkę płaci każdy, kto nie uzyska obniżki – wniosek składa się do 31 października.
Studenci spoza UE/EOG płacą więcej, a stawki ustala każda uczelnia: np. na Uniwersytecie w Antwerpii w roku 2026/27 4300 € rocznie na bachelor i 7800 € na master, a na UCLouvain do minervalu dochodzi dodatkowe 4175 €.
Obywatele UE płacą za studia na tych samych zasadach co Bułgarzy. Na uczelniach państwowych są miejsca dotowane przez państwo (държавна поръчка) z niską roczną opłatą i miejsca płatne. Wysokość opłat ustala rząd na wniosek uczelni. Studenci na miejscach dotowanych w dziedzinach, w których rynkowi pracy grozi największy niedobór kadr, są z opłat zwolnieni.
Przykład – Uniwersytet Medyczny w Warnie, medycyna po bułgarsku w 2026/27 (Bułgarzy i obywatele UE): na miejscu dotowanym 800 € za I rok, na płatnym 9100 €.
Medycyna po angielsku jest płatna – w 2026/27 rocznie:
Study in Europe podaje ogólnie czesne 562–5360 € rocznie na licencjacie i 1945–5360 € na magisterium. Studenci spoza UE płacą więcej niż Bułgarzy. Uwaga: aktualny profil Bułgarii w Study in Europe nie rozróżnia opłat dla studentów z UE i spoza UE, a Uniwersytet Medyczny w Sofii pobiera od obu grup tyle samo – ile zapłacisz jako student spoza UE, sprawdź przed złożeniem wniosku w wybranej uczelni.
Na uczelniach publicznych koszty studiów stacjonarnych obywateli Chorwacji i UE pokrywa ministerstwo nauki w ramach finansowania programowego – tak wynika z ogłoszeń o naborze Uniwersytetu w Zagrzebiu na 2026/27. Warunki szczegółowe sprawdzisz w ogłoszeniu (natječaj) wybranej uczelni.
Studenci spoza UE płacą rocznie ok. 1100–10 400 € na kierunkach humanistycznych i społecznych, ok. 1000–6000 € na przyrodniczych i technicznych oraz 10 000–12 000 € na medycynie. Opłata rekrutacyjna to ok. 60–300 €.
Studia po angielsku bywają płatne w pełnej wysokości – np. na Wydziale Elektrotechniki i Informatyki (FER) w Zagrzebiu 5574 € rocznie na I stopniu i 5970 € na II stopniu (2026/27). Zanim złożysz wniosek, sprawdź, czy opłata dotyczy też obywateli UE.
Obywatele UE nie płacą czesnego na studiach I stopnia na uczelniach publicznych – tak samo jak Cypryjczycy. Wyjątkiem jest Otwarty Uniwersytet Cypru. Na Uniwersytecie Cypryjskim czesne wynosi 3417 € rocznie, ale za studentów z UE pokrywa je państwo. Studenci spoza UE płacą 6834 € rocznie.
Na studiach II stopnia na uczelniach publicznych płacą wszyscy – Cypryjczycy i obywatele UE. Zależnie od kierunku to 4100–10 250 € rocznie.
Uczelnie prywatne ustalają czesne same – sprawdź je na stronie wybranego kierunku.
Drobne opłaty: legitymacja studencka na UCY kosztuje 12 €.
Studia po czesku na uczelniach publicznych i państwowych są bezpłatne – bez względu na obywatelstwo. Płacisz tylko opłatę rekrutacyjną i koszty życia.
Opłaty pojawiają się, gdy:
Zasady są takie same dla studentów z UE i spoza UE. Konkretną kwotę dla kierunku sprawdzisz w katalogu uczelni albo w wyszukiwarce Study in Czechia (filtr „tuition fees”).
Studia w Danii są bezpłatne dla studentów z UE/EOG i Szwajcarii, także na kierunkach po angielsku. Za darmo studiują też uczestnicy programów wymiany.
Studenci spoza UE płacą zwykle 6000–16 000 € rocznie (45 000–120 000 DKK) za studia licencjackie lub magisterskie. Dokładną kwotę podaje uczelnia.
Studia po estońsku w pełnym wymiarze są na uczelniach publicznych bezpłatne – tak podaje m.in. Uniwersytet w Tartu. Bez czesnego są też wszystkie studia doktoranckie.
Za studia po angielsku zwykle płacisz. Według Study in Estonia czesne na studiach I i II stopnia wynosi od 1500 do 15 000 € rocznie, najwięcej na medycynie, prawie, zarządzaniu i naukach społecznych. Uczelnia może różnicować opłaty dla studentów z UE i spoza UE, a część kierunków jest bezpłatna. Przykłady:
Studenci spoza UE/EOG płacą w TalTech w 2026/27 od 1900 do 4200 € za semestr, zależnie od kierunku. Opłaty zmieniają się co roku – aktualną kwotę sprawdź na stronie kierunku.
Obywatele UE/EOG nie płacą w Finlandii czesnego – także na kierunkach po angielsku.
Studenci spoza UE/EOG płacą na kierunkach licencjackich i magisterskich po angielsku zwykle 8000–20 000 € rocznie, zależnie od uczelni. Kierunki po fińsku i szwedzku są bezpłatne dla wszystkich.
Opłaty, które mogą dotyczyć także ciebie:
Na uniwersytetach publicznych płacisz tyle co Francuzi – opłaty ustala państwo. W roku 2026/27 wynoszą:
Do tego każdy student płaci CVEC – 105 € w roku 2026/27. Zwolnieni są m.in. stypendyści (boursiers) i studenci z wymiany.
Studenci spoza UE/EOG płacą tzw. opłaty zróżnicowane: 2902 € rocznie na licence i 3950 € na master (2026/27); za doktorat płacą tyle co studenci z UE. Od 1 września 2026 r. te opłaty są na uczelniach publicznych obowiązkowe, a uczelnia może zwolnić z nich tylko ograniczoną część studentów spoza UE (w 2026/27 najwyżej 30%). Niektóre grupy płacą niższą stawkę albo nic, np. uchodźcy, część osób mieszkających długo we Francji i stypendyści rządu francuskiego – szczegóły sprawdź w Campus France.
Szkoły inżynierskie mają osobne, wyższe stawki, a uczelnie prywatne (w tym wiele szkół biznesu) ustalają czesne same – według Campus France zwykle od ok. 6000 do 18 000 € rocznie, a nawet więcej.
Licencjaty prowadzone po grecku na uczelniach publicznych są bezpłatne – dla Greków, obywateli UE i studentów spoza UE (wyjątkiem jest Grecki Uniwersytet Otwarty).
Płatne są za to programy po angielsku oraz wiele studiów magisterskich – opłatę ustala uczelnia dla każdego programu. Study in Europe podaje stawki dla studentów spoza UE:
Na uczelniach publicznych zyskujesz też na wyżywieniu: studenci, którzy spełniają kryteria – np. o niskim dochodzie albo ze stypendium – jedzą w stołówkach bezpłatnie, a pozostali płacą bardzo niskie ceny.
Na uczelniach publicznych płacisz za każdy punkt ECTS, a cenę ustala region. Według ministerstwa nauki średnia cena punktu na studiach grado w 2024/25 wynosiła od 11,95 € w Galicji (i 12,34 € w Asturii, 12,50 € na Wyspach Kanaryjskich, 12,62 € w Andaluzji) do 19,29 € w Nawarze (18,55 € w Madrycie, 18,15 € w Katalonii). Study in Europe szacuje, że rok licencjatu kosztuje ok. 700–1700 €, a magisterium ok. 1000–3500 €.
Przykład: na Universidad Complutense w Madrycie punkt ECTS przy pierwszym podejściu do przedmiotu kosztuje w 2026/27 od 16,92 € do 20,68 €. Na start dochodzi 27,54 € za założenie teczki i 6,11 € opłaty administracyjnej. Powtarzany przedmiot jest dużo droższy – już za drugim razem 40,02–48,03 € za punkt.
Na studiach II stopnia średnia cena w 2024/25 to 15,76 € za punkt na másteres habilitantes i 30,04 € na pozostałych. Obywatele UE płacą tyle co Hiszpanie.
Studenci spoza UE bez rezydencji w Hiszpanii płacą na wielu uczelniach więcej – a zezwolenie na pobyt w celu studiów nie jest rezydencją. Na Complutense płacą np. cenę czwartego podejścia do przedmiotu na grado i trzeciego na máster. Na Universidad Carlos III de Madrid (UC3M) punkt ECTS na licencjacie kosztuje ich w 2026/27 113,71–136,44 €. Niektóre uczelnie liczą zwykłą cenę studentom z krajów, z którymi mają umowy – zapytaj na uczelni.
Uczelnie prywatne są dużo droższe – nawet do 20 000 € rocznie.
Obywatele UE płacą ustawowe czesne (wettelijk collegegeld). W roku 2026/27 wynosi ono 2694 € za rok na studiach stacjonarnych (w 2025/26 – 2601 €). Na studiach niestacjonarnych i dualnych uczelnia ustala kwotę między 1604 a 2694 €.
Warunek: nie masz jeszcze takiego samego stopnia z holenderskiej uczelni publicznej. Przy drugim kierunku tego samego stopnia uczelnia może naliczyć czesne uczelniane (instellingscollegegeld).
Czesne możesz pożyczyć: DUO daje kredyt na czesne (collegegeldkrediet) – co miesiąc 1/12 opłaty. Mogą się o niego ubiegać także obywatele UE poniżej 30 lat.
Studenci spoza UE/EOG płacą czesne uczelniane (instellingscollegegeld): według Study in NL średnio 9000–20 000 € rocznie na bachelor i 12 000–30 000 € na master.
W ramach Free Fees Initiative państwo płaci za ciebie czesne na publicznych uczelniach, jeśli:
Płacisz za to Student Contribution – opłatę za usługi studenckie i egzaminy. W roku 2026/27 wynosi maksymalnie 2500 €, a studenci z rodzin o dochodzie do 120 000 € płacą nie więcej niż 2000 €. Uczelnie doliczają też własne opłaty (np. UCC – 207 € w 2025/26).
Studia magisterskie nie są objęte Free Fees – czesne ustala uczelnia. Studenci spoza UE płacą czesne na każdym kierunku: za licencjat zwykle ok. 9850–25 500 € rocznie, a na medycynie nawet 39 500–55 000 €.
Uczelnie publiczne nie pobierają czesnego, ale jest obowiązkowa opłata rejestracyjna. Na Uniwersytecie Islandzkim wynosi 100 000 ISK za rok akademicki 2026/27 (wcześniej 75 000 ISK). Jeśli zaczynasz studia w semestrze wiosennym, płacisz 75 000 ISK. Opłata jest bezzwrotna.
To się zmieni dla studentów spoza EOG: rząd pozwolił uczelniom publicznym pobierać od nich czesne od semestru jesiennego 2027. Kwot jeszcze nie ustalono i mogą się różnić między kierunkami. Według Uniwersytetu Islandzkiego zwolnieni są studenci, którzy zaczną studia jesienią 2026, doktoranci i osoby z zezwoleniem na pobyt stały. Obywateli UE/EOG to nie dotyczy.
Uczelnie prywatne pobierają wyższe opłaty – kwotę sprawdzisz na stronie wybranej uczelni.
Uniwersytet Liechtensteinu pobiera czesne od wszystkich, ale obywatele UE płacą mniej:
Stawka jest taka sama na studiach licencjackich, magisterskich i doktoranckich. Z tej kwoty 10 CHF za semestr idzie na samorząd studencki. Do tego dochodzi jednorazowa opłata za rozpatrzenie wniosku – 100 CHF, a studenci, którzy potrzebują wizy, wpłacają też zwrotną kaucję 3000 CHF.
Na miejscach finansowanych przez państwo (valstybės finansuojamos vietos) czesne pokrywa państwo – jako obywatel UE możesz się o nie starać przez LAMA BPO. Na miejscach płatnych czesne ustala uczelnia. Według Study in Europe zaczyna się rocznie:
Przykłady z Uniwersytetu Wileńskiego (uczelnia publiczna), nabór 2026:
Czesne za pierwszy rok wpłacasz w ciągu 15 dni od otrzymania oferty. Jeśli zrezygnujesz przed początkiem semestru, jako student z UE odzyskasz 90% wpłaty.
Na Uniwersytecie Luksemburskim wszyscy płacą tyle samo – bez podziału na studentów z UE i spoza UE. Opłata rejestracyjna to zwykle 400 € za semestr (dane Uni.lu z 2025 r.), choć zależy od kierunku.
Według Eurydice (kwiecień 2025) na studiach licencjackich płaci się 400 € za semestr w 1. i 2. semestrze i 200 € w semestrach 3–6. Kilka kierunków magisterskich kosztuje więcej, np. Master in Accounting and Audit – 1600 € za semestr, Master in Psychotherapy – 2600 € za semestr, a Master in Entrepreneurship and Innovation – 5000 € za 1. rok i 3000 € za 2. rok.
Do tego dochodzi 100 € za każde zgłoszenie. Uczelnie prywatne ustalają czesne same.
Na łotewskich uczelniach są dwa rodzaje miejsc: finansowane przez państwo (budžeta vietas), na których nie płacisz czesnego, i płatne. Obywatele UE mogą się starać o miejsca państwowe – na Uniwersytecie Łotwy mają na to osobny, wcześniejszy termin. Takich miejsc jest mało: na anglojęzycznym licencjacie English, European Languages and Business Studies to 23 miejsca na 100 płatnych.
Czesne na miejscach płatnych ustala uczelnia. Według Study in Latvia wynosi od mniej niż 1600 € rocznie na niektórych licencjatach do 15 000 € na stomatologii. Orientacyjnie rocznie:
Przykład z uczelni publicznej: na Uniwersytecie Łotwy wspomniany licencjat kosztuje w 2026/27 2600 € rocznie dla obywateli UE i 3500 € dla pozostałych.
Jako Polak – jak każdy student z zagranicy, także z UE – płacisz w Macedonii Północnej czesne dla cudzoziemców. Na UKIM ustala je każdy wydział, za rok studiów (60 ECTS).
Przykłady na studiach I stopnia w 2026/27:
Do tego dochodzi 750 denarów na działalność studencką.
Dla porównania: Macedończyk na miejscu państwowym płaci 200 €, a na samofinansowanym 400 € (w denarach). Na studiach II stopnia cudzoziemiec zapłaci np. na Wydziale Prawa 1000 € za semestr.
Obywatele UE, którzy studiują w trybie dziennym na studiach I stopnia na University of Malta, w MCAST i ITS, nie płacą czesnego – tak samo jak Maltańczycy. Bez opłat są też niektóre dzienne magisterki dające uprawnienia zawodowe, np. Master in Teaching and Learning dla przyszłych nauczycieli. Studia wieczorowe i zaoczne są płatne, choć po stawkach dotowanych przez państwo.
Za pozostałe studia płacisz. Study in Europe podaje orientacyjne stawki:
Studenci spoza UE płacą za każdy kierunek – np. za licencjat z historii na UM w 2026/27 to 8500 € rocznie. Uczelnie prywatne ustalają ceny same.
Na większości uczelni publicznych nie ma czesnego za studia I stopnia i za wiele studiów magisterskich. Każdy student płaci natomiast co semestr składkę semestralną (Semesterbeitrag) – według DAAD od 100 do 350 €, zależnie od uczelni. Przykład: na Uniwersytecie w Heidelbergu to 189,80 € za semestr (80 € opłaty administracyjnej, 95 € na Studierendenwerk, 10 € na samorząd studencki i drobne opłaty za rowery miejskie i teatry).
Wyjątki:
Jeśli pochodzisz spoza UE/EOG, dokładnie sprawdź opłaty na wybranej uczelni – zależą od landu i uczelni.
Studenci z UE/EOG i Szwajcarii nie płacą czesnego na uczelniach publicznych. Od jesieni 2023 r. czesne płacą natomiast studenci spoza UE/EOG i Szwajcarii. Na przykład na UiT to 100 500, 150 500 albo 351 000 NOK rocznie, zależnie od dziedziny. Study in Europe podaje typowy zakres 130 000–390 000 NOK rocznie.
Każdy student płaci natomiast opłatę semestralną na organizację studencką (studentsamskipnad), która prowadzi m.in. akademiki i usługi socjalne. Na Uniwersytecie w Oslo to 690 NOK dla SiO plus 220 NOK opłaty Kopinor (za kopiowanie materiałów) i dobrowolne 50 NOK na fundację SAIH. Na UiT opłata semestralna wynosi 670 NOK.
Uczelnie prywatne mogą pobierać czesne od wszystkich – kwotę sprawdzisz na stronie uczelni.
Studia stacjonarne po polsku na uczelniach publicznych są bezpłatne – dla Polaków, obywateli UE, EOG i Szwajcarii, posiadaczy Karty Polaka i innych cudzoziemców, którzy studiują na takich zasadach jak Polacy.
Ustawa pozwala jednak uczelni publicznej pobierać opłaty m.in. za:
Według NAWA czesne na studiach po angielsku wynosi zwykle od 2000 do 6000 € rocznie w zależności od uczelni i kierunku (MBA ok. 8000–12 000 €). Uczelnie niepubliczne ustalają czesne same. Kwotę sprawdzisz na stronie wybranej uczelni.
Cudzoziemcy spoza UE, którzy nie studiują na takich zasadach jak Polacy, płacą także za studia po polsku co najmniej 2000 € rocznie na studiach I i II stopnia oraz jednolitych magisterskich. Kształcenie w szkole doktorskiej jest bezpłatne.
Na uczelniach publicznych czesne (propina) ma ustawowy limit. W roku 2025/26 wynosi on 697 € rocznie – tyle samo co w poprzednich latach. Dotyczy:
Czesne płacisz w co najmniej siedmiu miesięcznych ratach. Przykład: Uniwersytet Lizboński (ULisboa) ustalił na rok 2026/27 czesne na licencjacie i mestrado integrado na tym samym poziomie – 697 €.
Za pozostałe studia magisterskie i doktoranckie opłaty ustala każda uczelnia, a nawet każdy wydział. Na uczelniach prywatnych kwotę ustala właściciel uczelni. Wyższe czesne płacą studenci ze statusem studenta międzynarodowego (patrz: Rekrutacja) – obywatele UE go nie mają. Opłaty ustala każda uczelnia: na ULisboa w 2026/27 wynoszą na licencjacie i mestrado integrado od 1500 € rocznie (prawo) do 18 000 € rocznie (mestrado integrado z medycyny).
Na uczelniach publicznych są miejsca budżetowe (locuri bugetate), na których państwo pokrywa całe koszty studiów, i miejsca płatne. Obywatel UE może dostać miejsce budżetowe na tych samych zasadach co Rumun – jeśli zmieści się w rankingu powyżej progu finansowania. Jeśli nie, płaci czesne zwykle od 2000 do 10 000 € rocznie.
Za medycynę po angielsku płacisz czesne. Przykłady na rok 2026/27:
Studenci spoza UE płacą według Study in Europe średnio 2000–5000 € rocznie. Do wizy studenckiej musisz wykazać, że czesne za co najmniej rok jest już opłacone.
Serbia nie należy do UE, więc jako Polak – jak każdy student z zagranicy, także z UE – płacisz czesne dla cudzoziemców. Ustala je każda uczelnia, a nawet wydział. Według Study in Serbia to zwykle od 750 do 20 000 € rocznie, średnio ok. 2500 €. Study in Europe zaznacza, że na uczelniach publicznych studia po serbsku mogą być finansowane przez państwo – czy dotyczy to cudzoziemców, zapytaj na wydziale.
Przykład: Wydział Elektrotechniczny Uniwersytetu w Belgradzie (ETF), rok 2025/26:
Na książki i materiały doliczysz zwykle 100–250 € rocznie.
Na studiach dziennych po słowacku na uczelniach publicznych nie płacisz czesnego – dopóki nie przekroczysz standardowego czasu studiów. Według SAIA dotyczy to wszystkich studentów – bez względu na obywatelstwo, także spoza UE.
Zapłacisz, gdy:
Osobno płacisz opłatę za postępowanie rekrutacyjne – jej wysokość ustala uczelnia lub wydział.
Obywatele UE na studiach stacjonarnych (full-time) w programach finansowanych ze środków publicznych nie płacą czesnego – tak samo jak Słoweńcy.
Płacą natomiast studenci niestacjonarni (part-time), także z UE. Studenci spoza UE/EOG bez stałego pobytu w Słowenii płacą zwykle rocznie:
Uczelnie prywatne i dodatkowe opłaty (np. za zapis) ustalają same uczelnie – sprawdź je na stronie wybranej uczelni.
Czesne ustala każda uczelnia i jest płatne co semestr. Uwaga: wiele uczelni pobiera od studentów z zagranicy więcej niż od Szwajcarów – a obywatelstwo UE nie wystarczy, żeby płacić mniej.
W roku 2026/27 stawki dla cudzoziemców wynoszą np. 2190 CHF na EPFL, 2550 CHF na Uniwersytecie w Bernie i 4000 CHF na USI. Portal Study in Switzerland podaje ogólny zakres 500–4000 CHF za semestr. Te stawki dotyczą tak samo studentów z UE i spoza UE.
Obywatele UE nie płacą w Szwecji ani czesnego, ani opłaty rekrutacyjnej – wystarczy udokumentować obywatelstwo. Dotyczy to studiów licencjackich i magisterskich, także po angielsku.
Studenci spoza UE płacą:
Doktorat to w Szwecji zwykle płatne stanowisko – doktorant jest zatrudniony przez uczelnię i dostaje pensję, a rekrutacja wygląda inaczej niż na zwykłe kierunki.
Czesne dla cudzoziemców ustala każda uczelnia – płacą je także obywatele UE. Według Study in Europe na uczelniach państwowych płaci się rocznie:
Na uczelniach prywatnych (fundacyjnych) to 4000–20 000 € rocznie.
Przykład: METU w Ankarze, cudzoziemcy zaczynający studia od 2023/24, rok 2026/27, za semestr:
Kwoty w dolarach przelicza się na liry tureckie po kursie banku centralnego z tygodnia przed terminem płatności. Za semestry ponad regulaminowy czas studiów zapłacisz 1,5 raza więcej.
Jako obywatel UE możesz dostać miejsce finansowane przez państwo (magyar állami ösztöndíj) – wtedy nie płacisz czesnego. Takie miejsca są jednak tylko na kierunkach po węgiersku i przydziela się je przez felvi.hu.
Na studiach płatnych, w tym na wszystkich kierunkach po angielsku, czesne ustala uczelnia – różni się bardzo między uczelniami i kierunkami. Przykład: medycyna po angielsku na Uniwersytecie Semmelweisa kosztuje 9340 € za semestr plus opłaty jednorazowe. Kwotę dla swojego kierunku sprawdź na stronie uczelni.
Uwaga: popularne stypendium Stipendium Hungaricum, które pokrywa czesne, jest tylko dla obywateli państw partnerskich spoza UE – Polaków nie obejmuje (patrz: Stypendia).
Studenci spoza UE studiują zwykle na miejscach płatnych – chyba że dostaną Stipendium Hungaricum, które pokrywa czesne obywatelom państw partnerskich Węgier.
Czesne dla studentów międzynarodowych ustala każda uczelnia sama i zależy od kierunku. Przykład: na UCL w Londynie Economics and Statistics BSc kosztuje studenta z zagranicy 44 400 £ rocznie (rozpoczęcie studiów w 2027/28). UCL gwarantuje studentom międzynarodowym, że stawka nie wzrośnie w trakcie programu. Inne uczelnie, np. Manchester, zastrzegają sobie podwyżkę do 7% rocznie.
Osoby ze statusem home płacą w Anglii najwyżej 9790 £ rocznie (2026/27) na uczelniach z oceną TEF i planem Access and Participation; na 2027/28 limit wynosi 10 050 £. Taką stawkę może dostać m.in. osoba z settled status, która mieszka w Anglii i przez 3 lata przed startem studiów mieszkała w Wielkiej Brytanii – wtedy przysługuje jej też pożyczka na czesne (Tuition Fee Loan). Status home mogą też dostać obywatele Irlandii, którzy od 3 lat mieszkają w Wielkiej Brytanii albo Irlandii. Swój status sprawdzisz w kalkulatorze na gov.uk albo w dziale rekrutacji uczelni.
Czesne na studiach magisterskich uczelnie ustalają same, osobno dla studentów home i international.
Na uczelniach państwowych opłaty zależą od dochodu rodziny, liczonego wskaźnikiem ISEE. Study in Europe podaje, że na uczelniach publicznych płaci się zwykle 900–4000 € rocznie, a na prywatnych 6000–20 000 € i więcej.
Od roku 2021/22 obowiązuje no tax area: przy ISEE do 22 000 € nie płacisz czesnego (contributo onnicomprensivo). Między 22 000 € a 30 000 € opłata jest niższa o 80–10%. Wiele uczelni idzie dalej – np. Uniwersytet Boloński w 2026/27 zwalnia z opłat przy ISEE do 27 000 €, a Uniwersytet Mediolański – do 30 000 € (dla studentów, którzy zdają egzaminy w terminie).
Każdy płaci jednak podatek regionalny na prawo do studiów (tassa regionale) i opłatę skarbową 16 €. W Bolonii pierwsza rata w 2026/27 to 157,04 € (w tym 140 € tassa regionale), w Mediolanie tassa regionale wynosi 130–190 € zależnie od ISEE.
Jeśli dochody twojej rodziny są w Polsce, musisz dostarczyć dokumenty o dochodach i majątku z zagranicy – w terminie podanym przez uczelnię. Bez tego zapłacisz pełną stawkę. Dotyczy to tak samo studentów z UE, jak i spoza UE. Niektóre uczelnie mają obniżoną stałą opłatę dla studentów z części krajów spoza UE, których rodziny mają dochody tylko za granicą – np. w Bolonii w 2026/27 to 1000 € rocznie na licencjacie (plus pierwsza rata 157,04 €) dla obywateli krajów spoza OECD i 500 € dla obywateli krajów szczególnie ubogich, bez dokumentów o dochodach.
Źródła: Komisja Europejska – Study in Europe (education.ec.europa.eu/study-in-europe), Eurostat, oficjalne portale krajowe i urzędy ds. studiów i pobytu, Eurodesk, enic-naric.net, studentnews.eu. Stan na wrzesień 2026 r.
English
Čeština
Deutsch
Español
Français
Magyar
Italiano
Polski
Português
Русский
Slovenčina
Türkçe
Українська
العربية
中文